Już dzień wcześniej, w niedzielę wieczorem, cały Dom Pielgrzyma, prowadzony przez braci franciszkanów był przygotowany na przyjęcie nieobliczalnej, ze względu na zachowanie i na to, że nie wiedzieliśmy ile nas będzie, grupy ministrantów z całej diecezji.

W poniedziałek już od 8.30 zaczęły przyjeżdżać pierwsze grupy wraz z księżmi proboszczami, wikarymi bądź świeckimi opiekunami, które witał nasz diecezjalny duszpasterz, organizator spotkania ks. Damian Jurczak. O godzinie 10 rozpoczęły się rozgrywki w tenisa stołowego, piłkarzyki, szachy, darta i cos dla tych, którzy woleli męczyć umysł bardziej niż ciało – „tęgie głowy”. Kiedy tylko zakończyło się rozgrywki w konkurencjach indywidualnych od razu rozpoczęły się zawody drużynowe, przeciąganie liny i „sztafetówki”, której w kategorii gimnazjów nie udało się dokończyć, z powodu padającego deszczu. Dokładnie o trzynastej przywitaliśmy św. Annę, a nas przywitali bracia franciszkanie, a pół godziny później wszyscy zostaliśmy zaproszeni do Chrystusowej klasy i aby stać się uczniami przyjęliśmy tarcze ministranckie.

Po powrocie do Domu Pielgrzyma zostaliśmy podzieleni na grupy i rozesłani na konferencję, podstawówka z ks. Waldemar Musioł, gimnazjum, z ks. Mariusz Sobek, a lektorzy z ks. Arnoldem Nowakiem. Każdy dostał zadanie, albo miał cos narysować, napisać lub oglądnąć film o Górze Św. Anny. W ten sposób dotarliśmy do najsmaczniejszego punktu dnia – kolacji. Po tym jak się prosiliśmy mieliśmy chwilę czasu wolnego i przyszedł czas tym razem na najważniejszą część dnia. Posilenie się duchowe – słowem i ciałem Jezusa. Mszę Św. odprawili m.in. dwaj księża neoprezbiterzy: ks. Krzysztof i ks. Tomasz, którzy po Eucharystii udzielili nam specjalnego błogosławieństwa prymicyjnego. W kazaniu Ks. Krzysztof w kazaniu przypomniał nam postać Jana Chrzciciela i zachęcił do naśladowania jego postawy i bycia „Bożymi głupolami”, jako uczniowie w szkole Jezusa Chrystusa.

Po Mszy Św. dzięki ks. Damianowi mogliśmy wysłuchać kazania Ojca Świętego, Jana Pawła II z Nieszporów, którym przewodniczył na Górze Św. Anny 25 lat temu, co dało początek zamykającemu dzień nabożeństwu, podczas którego poszliśmy pod pomnik Sługi Bożego Jana Pawła II, gdzie odśpiewaliśmy wspólnie, tak lubianą przez niego pieśń – Barkę, po czym przeszliśmy, modląc się pod ołtarz papieski, tam pomodliliśmy się o rychłą beatyfikację naszego papieża, otrzymaliśmy błogosławieństwo na noc spokojną i śmierć szczęśliwą, wróciliśmy do Domu Pielgrzyma, gdzie zapadła po pół godzinie całkowita, błoga, cisza. No, nie taka błoga, trudno tu nie wspomnieć, o pokojach o numerach sto, które dały się mocno we znaki opiekunom. Parafie, które tam mieszkały będziemy pamiętali długo i nie będziemy ich miło wspominać. Pomimo tych małych incydentów, w końcu nadszedł taki czas, kiedy wszyscy mogliśmy zasnąć.

Wtorek przywitał nas piękną pogodą, więc wszyscy nie mieliśmy większych problemów ze wstawaniem, choć poniektórzy mieli z tym problem, szczególnie, jeżeli wieczorem nie mogli zasnąć. O 7.30 Księża zaprosili nas na modlitwę, a prosto stamtąd poszliśmy na śniadanie. Po takim smacznym początku dnia, nie mieliśmy wiele czasu na odpoczynek, gdyż zaraz wyszliśmy na nabożeństwo Drogi Krzyżowej, połączone z okazją do spowiedzi świętej do Groty Lurdzkiej. Punktualnie o 10.30 rozpoczęła się Msza Św. pod przewodnictwem bp. Pawła Stobrawy. Eucharystia była centralnym i najistotniejszym punktem całego spotkania, w której uczestniczyliśmy wszyscy, jako klasa Jezusa Chrystusa.

Po Mszy Św. w Domu Pielgrzyma czekał na nas przepyszny obiad, a po obiedzie najmilsza część pielgrzymki: nagrody za konkurencje sportowe i przekazanie sztandaru misyjnego. Był to przedostatni punkt programu, bo na zakończenie pielgrzymki poszliśmy na krótkie nabożeństwo do Bazyliki, po którym ks. Damian Jurczak uroczyście ogłosił: „Diecezjalną Pielgrzymkę Ministrantów na Górę Św. Anny A.D. 2008 uważam za zamkniętą”. Po tym, wszyscy rozjechaliśmy się do domów i swoich parafii. Na koniec pragnę podziękować, w imieniu całej wspólnoty Liturgicznej Służby Ołtarza, ks. Damianowi Jurczakowi, diecezjalnemu naszemu duszpasterzowi za moc pracy włożonej w przygotowanie całej pielgrzymki, księdzu bp. Pawłowi Stobrawie za obecność i wygłoszone Słowo Boże, oo. Franciszkanom za gościnę w Domu Pielgrzyma i całej obsłudze domu pielgrzyma, wszystkim księżom, którzy z nami tam byli i służyli nam radą, pomocą i posługą sakramentalną, Marcinowi Oparskiemu, ratownikowi medycznemu, który dbał o nasze zdrowie, wszystkim, którzy włączyli się w pomoc przy organizacji całości, a przede wszystkim wam wszystkim za obecność, spotkajmy się u Babci Naszego Pana za rok, niech będzie nas coraz więcej.

Maciej Wanke